Στήσιμο Minecraft Server σε Ubuntu

Σε αυτό τον οδηγό θα κάνουμε εγκατάσταση του Minecraft Server σε Ubuntu, χωρίς γραφικό περιβάλλον εργασίας. Σε γενικές γραμμές, δεδομένου ότι ο υπολογιστής του server δεν θα χρησιμοποιείται για άλλο σκοπό, είναι προτιμότερο να μην τρέχει γραφικό περιβάλλον. Αλλά παρόμοια μπορείτε να ακολουθήσετε τον οδηγό και για οποιοδήποτε γραφικό περιβάλλον της προτίμησής σας.

Αρχικά υποτίθεται πως, έχετε ήδη τελειώσει με την εγκατάσταση του Ubuntu, δεν θα καλύψουμε αυτό το κομμάτι εδώ, καθώς δεν μας αφορά.

Εγκατάσταση Oracle Java

Η χρήση του OpenJDK αν και λειτουργεί, δεν συνιστάτε για minecraft, και αν την έχετε θα πρέπει πρώτα να αφαιρεθεί. Η ίδια η mojang προτείνει την Oracle Java, ειδικά σε server. Εδώ θα την εγκαταστήσουμε μέσω του αποθετηρίου webupd8team. Σε τερματικό δίνουμε τις παρακάτω εντολές, για την εγκατάσταση Java 8.

sudo add-apt-repository ppa:webupd8team/java
sudo apt update
sudo apt install oracle-java8-installer

Μόλις τελειώσει, δίνοντας java -version θα δούμε την εγκατεστημένη έκδοση.

george@HP-Ubuntu:~$ java -version
java version "1.8.0_91"
Java(TM) SE Runtime Environment (build 1.8.0_91-b14)
Java HotSpot(TM) 64-Bit Server VM (build 25.91-b14, mixed mode)

Πλέον πρέπει να επιλέξετε ένα φάκελο όπου όλα τα αρχεία του server θα υπάρχουν. Ας θεωρήσουμε τον /home/george/mcserver/ Για να τον δημιουργήσουμε (αντικαταστήστε το mcserver με ότι θέλετε ως το όνομα του φακέλου)

cd ~
mkdir mcserver
cd mcserver

Στη συνέχεια κατεβάζουμε το εκτελέσιμο του minecraft server, βρείτε την τελευταία έκδοση από https://minecraft.net/en/download/ και κάνετε scroll down μέχρι να βρείτε το server. Για να το κατεβάσετε από τερματικό, δίνετε:

wget https://s3.amazonaws.com/Minecraft.Download/versions/1.9.4/minecraft_server.1.9.4.jar

Θα αποθηκευτεί στον κατάλογο που βρίσκετε το τερματικό εκείνη τη στιγμή. Και φυσικά αντικαθιστάτε το σύνδεσμο με την έκδοσή σας, καθώς στο μέλλον θα υπάρξουν καινούργιες.

Αφού το κατεβάσετε (το αποθηκεύουμε στο φάκελο του server μας) πρέπει να δώσουμε το αρχείο δικαιώματα για εκτέλεση ως πρόγραμμα.

chmod +x minecraft_server.1.9.4.jar

Από τερματικό μπαίνουμε στο φάκελο του server και τον τρέχουμε, (αφαιρούμε το nogui αν θέλουμε να τρέχει σε παράθυρο):

java –Xmx1024M -Xms1024M -jar minecraft_server.1.9.4.jar nogui

Αυτή είναι και η εντολή για να ανοίγουμε το server. Θα παρατηρήσετε πως έκλεισε μόνος του, αυτό γίνεται επειδή πρέπει αν αποδεχτούμε το eula στο αρχείο eula.txt. Αλλάζουμε το eula=false σε eula=true

nano eula.txt

Ξανά ανοίγουμε το server και αυτή τη φορά θα θα κάνει generate to world, που σημαίνει πως ήταν επιτυχής για εμάς.

Αυτό ήταν το στάδιο εγκατάστασης, για τις ρυθμίσεις παιχνιδιού, χρησιμοποιούμε το αρχείο server.properties (πληροφορίες εδώ http://minecraft.gamepedia.com/Server.properties)

Αν θέλετε να συνδεθείτε στον server από τον ίδιο υπολογιστή, για ip βάζετε localhost. Επίσης για να συνδεθούν άτομα εκτός του τοπικού δικτύου πρέπει να κάνετε port forward στο router.

Κάρτες γραφικών Intel και Ubuntu (2)

Σε προηγούμενο άρθρο καλύψαμε μερικά θέματα για τα γραφικά Intel σε Ubuntu, συγκεκριμένα:

  • Πως να δούμε την ονομασία της κάρτας
  • Ενημέρωση οδηγών
  • Παρακολούθηση της χρήσης και της συχνότητας
  • Benchmark των γραφικών με το glmark2

Οπότε αν σας αφορά κάποιο από αυτά τα θέματα διαβάστε πρώτα το προηγούμενο άρθρο.

Επίλυση προβλήματος Screen Tearing σε βίντεο

Οι περισσότεροι αγοράζουμε ένα απλό laptop με ενσωματωμένα γραφικά, για να αποφύγουμε προβλήματα με περίπλοκες ρυθμίσεις, υβριδικές κάρτες, οδηγούς κλειστού οδηγού και πολλά ακόμα φρικτά θέματα. Αυτό ήθελα και εγώ, ώσπου ανακάλυψα το πόσο χάλια φαινόταν ένα βίντεο στο youtube, ακόμα και σε χαμηλές αναλύσεις. Τελικά η λύση ήταν πιο απλή από όσο νόμιζα.

Πρώτα, δημιουργούμε ένα αρχείο ρυθμίσεων Xorg,

sudo gedit /etc/X11/xorg.conf.d/20-intel.conf

Στον κειμενογράφο που θα ανοίξει, γράψτε τα ακόλουθα και αποθηκεύστε:

Section "Device"
 Identifier "Intel Graphics"
 Driver "intel"
 Option "AccelMethod" "sna"
 Option "TearFree" "true"
EndSection

Πρέπει πρώτα να κάνετε επανεκκίνηση για να εφαρμοστεί

Αν θέλετε να ξέρετε, αυτό που κάνει, είναι να είναι να χρησιμοποιεί την επιλογή «TearFree» στον οδηγό η οποία εξαφανίζει το tearing.

Για περισσότερες επιλογές στο αρχείο ρυθμίσεων, δείτε στο manpage για intel (γράψτε σε τερματικό man intel).

Πόση μνήμη RAM, χρησιμοποιείται για τα γραφικά?

Όπως ξέρουμε, οι ενσωματωμένες κάρτες γραφικών στους επεξεργαστές και τις μητρικές, δεν έχουν δικιά τους μνήμη, αλλά αντίθετα «κλέβουν» από την κύρια του συστήματος. Οι πλέον σύγχρονες γενιές γραφικών intel, μπορούν να χρησιμοποιήσουν μέχρι 2048 MB, και να αυξομειώνουν το μέγεθος αυτό, ανάλογα με τις απαιτήσεις που υπάρχουν, χωρίς να φαίνεται από το σύστημα ότι αυτή η μνήμη χρησιμοποιείται. Στη βικιπαίδεια, υπάρχει ένα άρθρο που αναφέρει πληροφορίες για όλα τα μοντέλα, μαζί με τη μνήμη που αυτά χρησιμοποιούν: en.wikipedia.org/wiki/List_of_Intel_graphics_processing_units

Για να δούμε στο σύστημα μας, μπορούμε να τρέξουμε:

dmesg | grep drm
Output:
[ 3.465238] [drm] Initialized drm 1.1.0 20060810
[ 3.488250] [drm] Memory usable by graphics device = 4096M
[ 3.488255] fb: switching to inteldrmfb from EFI VGA
[ 3.488340] [drm] Replacing VGA console driver
[ 3.495090] [drm] Supports vblank timestamp caching Rev 2 (21.10.2013).
[ 3.495093] [drm] Driver supports precise vblank timestamp query.
[ 3.514541] [drm] Initialized i915 1.6.0 20151010 for 0000:00:02.0 on minor 0
[ 3.639096] fbcon: inteldrmfb (fb0) is primary device
[ 4.985383] i915 0000:00:02.0: fb0: inteldrmfb frame buffer device

και στη δεύτερη σειρά μας λέει αυτό που θέλουμε. Φυσικά όπως βλέπεται ΔΕΝ είναι αξιόπιστο, καθώς στο συγκεκριμένο σύστημα θα έπρεπε να γράφει 2048M. Αντίθετα, σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να λειτουργήσει.

Τι έκδοση OpenGL υποστηρίζεται?

Το opengl είναι το αντίστοιχο του directx των windows. Στην Intel, βρίσκοντας τo μοντέλο του επεξεργαστή, υπάρχουν πληροφορίες και για τα γραφικά, συμπεριλαμβάνοντας και την έκδοση opengl.Στιγμιότυπο από 2016-01-31 13-11-36

Στο σύστημα μας, τρέχουμε:

glxinfo | grep OpenGL
Output:
OpenGL vendor string: Intel Open Source Technology Center
OpenGL renderer string: Mesa DRI Intel(R) HD Graphics 5500 (Broadwell GT2) 
OpenGL core profile version string: 3.3 (Core Profile) Mesa 11.0.2
OpenGL core profile shading language version string: 3.30
OpenGL core profile context flags: (none)
OpenGL core profile profile mask: core profile
OpenGL core profile extensions:
OpenGL version string: 3.0 Mesa 11.0.2
OpenGL shading language version string: 1.30
OpenGL context flags: (none)
OpenGL extensions:
OpenGL ES profile version string: OpenGL ES 3.0 Mesa 11.0.2
OpenGL ES profile shading language version string: OpenGL ES GLSL ES 3.00
OpenGL ES profile extensions:

Στην 8η σειρά αναφέρεται «OpenGL version string: 3.0»

Κάρτες γραφικών Intel και Ubuntu

Τα γνωστά γραφικά Intel HD πλέον βρίσκονται στη πλειοψηφία των υπολογιστών, είτε μόνα τους, ή σε συνδυασμό με μια ανεξάρτητη κάρτα γραφικών. Στον οδηγό αυτό θα ασχοληθούμε με αρκετά θέματα, από την εγκατάσταση οδηγών, μέχρι και την παρακολούθηση / διαχείρισή τους.

Πως θα βρούμε τι κάρτα έχουμε
Δίνουμε:

lspci -v | grep VGA

Output: 00:02.0 VGA compatible controller: Intel Corporation Haswell-ULT Integrated Graphics Controller (rev 0b)

Εγκατάσταση Οδηγών/Drivers

Δεν χρειάζεται. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα πέραν το χαμηλό κόστος, στα ενσωματωμένα γραφικά Intel, είναι ότι οι οδηγοί είναι ανοικτού κώδικα, ενσωματωμένοι στον πυρήνα και λειτουργούν άψογα στο 90% των περιπτώσεων.

Πολλοί χρήστες ενδιαφέρονται αντίθετα για την αναβάθμιση των οδηγών, και στα ενσωματωμένα γραφικά, ήταν πάντα ένα θέμα. Τα τελευταία χρόνια ευτυχώς, η Intel έχει κυκλοφορήσει μια επίσημη εφαρμογή που αν και υποστηρίζει «ενδεικτικά» 2 διανομές, μας βοηθάει να ενημερώσουμε τους οδηγούς εύκολα και χωρίς πολλά-πολλά. Προσοχή, καθώς δεν είναι λίγες οι αναφορές ότι μετά την αναβάθμιση δεν ξεκινούσε το Ubuntu.

  1. Πηγαίνουμε στη σελίδα https://01.org/linuxgraphics/downloads. Αν έχουμε Ubuntu 15.10 κατεβάζουμε την έκδοση 1.2.1, ενώ αν έχουμε 15.04 την 1.2.0, προσέχοντας να διαλέξουμε την κατάλληλη έκδοση για τον επεξεργαστή μας (32 ή 64-bit).
  2. Στη συνέχεια, πρέπει να εισάγουμε τις κατάλληλες υπογραφές. Ανοίγουμε τερματικό (Ctrl+Alt+T) και εισάγουμε (για Ubuntu):
    wget --no-check-certificate https://download.01.org/gfx/RPM-GPG-KEY-ilg -O - | \
    sudo apt-key add -
  3. wget --no-check-certificate https://download.01.org/gfx/RPM-GPG-KEY-ilg-2 -O - | \
    sudo apt-key add -
  4. Εγκαθιστούμε το αρχείο που κατεβάσαμε (δεξί-κλικ, άνοιγμα με Ubuntu software Center).
  5. Ανοίγουμε το Dash και ψάχνουμε την εφαρμογή «Intel Graphics Installer for Linux».
  6. Μόλις ανοίξει Πατάμε «Begin», θα κάνει έναν έλεγχο.Στιγμιότυπο από 2015-12-06 15:19:52Όταν τελειώσει πατάμε Install και αν βρει ενημέρωση θα την εγκαταστήσει.
    Στιγμιότυπο από 2015-12-06 15:20:20
  7. Μόλις τελειώσει πατάμε Report για να δούμε τι πακέτα αναβαθμίστηκαν, τα αντιγράφουμε σε ένα αρχείο και επανεκκινούμε τον υπολογιστή.

Παρακολούθηση χρήσης των γραφικών

Από το πακέτο intel-gpu-tools, έχουμε το πρόγραμμα intel_gpu_top. Οπότε τρέχουμε:

sudo intel_gpu_top

Στιγμιότυπο από 2015-12-06 15:46:06

Παρακολούθηση συχνότητας της κάρτας

watch sudo intel_gpu_frequency -g

Στιγμιότυπο από 2015-12-06 15:51:37

Benchmark και έλεγχος επιδόσεων γραφικών

Εγκαθιστούμε το πακέτο glmark2

sudo apt-get install glmark2

Και το τρέχουμε (glmark2). Θα πάρει λίγη ώρα, απολαύστε τα ωραία γραφικά.

Στιγμιότυπο από 2015-12-06 16:00:51

Δημιουργία Ubuntu Live-USB σε partitioned USB stick

Σε αυτόν τον οδηγό θα δούμε πως μπορούμε να γράψουμε μια εικόνα δίσκου Ubuntu σε ένα USB stick με δύο κατατμήσεις έχοντας το χαρακτηριστικό persistence.

Το persistence είναι μια ιδιότητα των Live-USB με την οποία μπορούν να διατηρούν δεδομένα και ρυθμίσεις σε διαφορετικές συνεδρίες. Αυτό γίνεται αποθηκεύοντας τα δεδομένα σε μια εικόνα δίσκου, ονόματι casper-rw. Βέβαια αυτό το ρυθμίζουμε στην αρχή, κατά την δημιουργία του Live-USB, και μπορούμε να το παραλείψουμε.

Πίσω στο θέμα μας. Γιατί όμως να έχω ένα Live-USB με κατατμήσεις? Πλέον η χωρητικότητα στα φλασάκια έχει ανεβεί πολύ και αν κάποιος θέλει να χρησιμοποιεί ένα φλασάκι για δοκιμή ή εγκατάσταση του Ubuntu, αλλά και για αποθήκευση αρχείων ακόμη και σε ένα με χωρητικότητα 8 GB, τουλάχιστον τα 4 GB (αν έχει persistence) ή τα 6,5-7 GB, θα σπαταλιούνται. Οπότε μπορεί κάποιος να διαλέξει να έχει μία κατάτμηση για αποθήκευση αρχείων και μία για το Ubuntu Live-USB.

Ας αρχίσουμε λοιπόν. Θα χρειαστούμε: να κατεβάσουμε το Ubuntu από εδώ, και ένα φλασάκι. Βάλτε το φλασάκι στον υπολογιστή και μέσω του gparted θα δημιουργήσετε τις κατατμήσεις. Δώστε προσοχή στα ακόλουθα:

  • Μόλις κατεβεί το αρχείο που θα γράψετε στο φλασάκι, ελέγξτε το για να ξέρετε ότι κατέβηκε σωστά. Σε τερματικό με linux γράψτε md5sum τοποθεσία/όνομα αρχείου, θα σας βγάλει έναν αριθμό, συγκρίνετέ τον με τον κατάλληλο από εδώ, θα πρέπει να είναι ίδιοι.
  • Πριν επεξεργαστείτε την υπάρχουσα κατάτμηση αποπροσαρτήστε την πρώτα από το gparted ή την εφαρμογή «δίσκοι»!
  • Να πάρετε backup των σημαντικών αρχείων σας στο φλασάκι, γιατί πάντα η επεξεργασία κατατμήσεων μπορεί να καταστρέψει τα δεδομένα σας στο μέσο.
  • Εάν θα χρησιμοποιείται το φλασάκι και σε windows να έχετε την κατάτμηση για αποθήκευση δεδομένων στην αρχή του δίσκου! Τα windows αναγνωρίζουν μόνο την πρώτη κατάτμηση σε USB sticks.
  • Στην κατάτμηση για Live-USB να βάλετε σημαία boot, διαφορετικά στην εφαρμογή «δημιουργία δίσκου εκκίνησης» δεν θα μπορείτε να επιλέξετε την δεύτερη κατάτμηση που θα έχει το Ubuntu Live-USB.
  • Όσον αφορά τα συστήματα αρχείων στην κατάτμηση για Live-USB, να βάλετε fat32.

Αφού τα εφαρμόσετε όλα αυτά και κάνετε τις κατατμήσεις, πηγαίνετε στην εφαρμογή (δημιουργός δίσκου εκκίνησης).

startup_disk_creator

 

Στο πρώτο πλαίσιο επιλέξτε την εικόνα δίσκου για το ubuntu. Στο δεύτερο πλαίσιο θα έχει το φλασάκι και τις κατατμήσεις, επιλέξτε αυτήν που θέλετε να γράψετε. Κάτω επιλέξτε αν θέλετε το φλασάκι να έχει persistence ή όχι και το μέγεθός του. Πατήστε δημιουργία δίσκου εκκίνησης και μην βιάζεστε, θα πάρει λίγη ώρα. Τέλος μην ξεχάσετε να δοκιμάσετε το φλασάκι αν δουλεύει.

tip: για να εξάγετε το φλασάκι από τον υπολογιστή (με ubuntu), κάντε δεξί κλικ σε μία από τις δύο συντομεύσεις του Unity για τις κατατμήσεις του (δεν έχει σημασία ποια) και επιλέξτε αφαίρεση γονικής μονάδας.

Ο οδηγός αυτός δοκιμάστηκε σε ένα USB stick, TDK LoR TF10 16 GB με επιτυχία.

Δημιουργία FreeDOS Boot Disk

Στον οδηγό αυτό θα δούμε πως μπορούμε να δημιουργήσουμε μια εκκινήσιμη δισκέτα με τον πυρήνα και τις εντολές του FreeDOS (FreeDOS Boot Disk), είτε σε κανονικό hardware, είτε σε virtual box.

Αρχικά θα πρέπει να έχουμε ένα εγκατεστημένο σύστημα με FreeDOS (παρακαλούμε όσοι θελήσετε να το εγκαταστήσετε στον κύριο υπολογιστή σας, μόνο σε Virtual box). Δείτε αυτόν τον απλό οδηγό για πληροφορίες.

Αφού έχετε το σύστημα εγκατεστημένο και λειτουργικό, θα χρησιμοποιήσουμε την εντολή SYS, η οποία αντιγράφει αρχεία συστήματός.

FreeDOS_syscommand

 

Η σύνταξή της είναι απλή: SYS drive: [bootsect] [{option}], όπως βλέπετε και στην εικόνα. Δηλαδή βάζουμε την εντολή SYS, μετά την τοποθεσία με τα αρχεία συστήματος όπου συνήθως είναι στο ριζικό κατάλογο (παραλείψτε το αν είστε είδη στο φάκελο με τα αρχεία συστήματος), τη συσκευή για να γράψει, π.χ. A: και τέλος τυχόν επιλογές που θέλετε.

FreeDOS_sys

 

Η δισκέτα σας δημιουργήθηκε! Είναι εκκινήσιμη και περιέχει τον πυρήνα (kernel.sys) και την εντολές (command.com), μπορείτε πλέον να προσθέσετε εφαρμογές για DOS και να τρέχουν κανονικά.

Μπορείτε διαφορετικά να κατεβάσετε μια εικόνα δισκέτας, έτοιμη με λίγες βασικές εφαρμογές από εδώ.